Marchew cz. 1

Rośnie w dzikim stanie w całej Europie i u nas, gdzie znaleźć ją można wszędzie na suchych łąkach, pastwiskach i przy drogach. Korzeń marchwi dziko rosnącej jest cienki, twardy, łykowaty, bez smaku, u marchwi w ogrodzie lub na polu uprawianej gruby, mięsisty, soczysty i słodkawy.

Rozróżniamy dość liczne odmiany, wytworzone przez umiejętną uprawę, a różniące się między sobą kolorem, kształtem, długością i smakiem korzeni. Ze względu na użytkowanie podzielić je można na odmiany ogrodowe i na odmiany polowe.

Poniżej dajemy krótki opis najważniejszych odmian polowych.

1) Marchew biała olbrzymia z zieloną główką, zwana także „belgijską“, ma korzeń gruby, długi, ostro zakończony, o główce zielonkawej, po nad ziemię wystającej; nać bujna, ocieniająca ziemię. Daje olbrzymie plony; przy sprzęcie łatwo ją z ziemi wyrwać, w sprzyjających warunkach dochodzą korzenie do 18 cali długości i 6 funtów ciężkości. Odpowiednia na ziemię z głęboką warstwą rodzajną.

 2) Marchew żółta olbrzymia z zieloną główką, podobna do poprzedniej, lecz nieco cieńsza i z główką mniej zaokrągloną, nie daje już takiego plonu, jak pierwsza.

3) Marchew biała zwyczajna, o korzeniu blado-żółtym, na 8 do 10 cali długim, głowa mało z ziemi wystająca; dawniej powszechnie u nas uprawiana, obecnie uległa zwyrodnieniu.

4) Marchew biała Wogezlia, ma korzeń krótki, lecz gruby, w ziemi siedzący; pochodzi z okolic górskich i może z korzyścią być uprawiana na gruntach, posiadających płytszą warstwę rodzajną.

5) Marchew żółta Saalfeldzka posiada korzeń średniej długości, niewyrastający nad ziemię, zadawalnia się płytszą warstwą rodzajną.

One Response to “Marchew cz. 1”
  1. Reklama says: