Burak cz. 11

W ten sposób przechowane nasienniki nie ulegają z jednej strony nadmiernemu rozgrzaniu się, a wskutek tego wyrośnięciu, z drugiej zaś przemarznięciu. Piwnice do przechowywania wysadków powinny być przewiewne, buraki w nich składane w warstwach nie za wysokich, przesypanych piaskiem lub ziemią. Ściślejszy wybór nasienników według własności wewnętrznych następuje zimą. W ciągu miesięcy zimowych przechodzi burak rodzaj snu, tracąc pewną ilość cukru wskutek oddychania, przy czym jedne osobniki tracą mniejszą, drugie znów większą ilość. Przy selekcji zaś jakościowej w zimie usuwa się właśnie te osobniki, które tracą z łatwością cukier w nich zawarty. Nasamprzód oznacza się ciężar gatunkowy, przy czym usuwa się okazy najlżejsze, następnie zaś cukrowość za pomocą polaryzacji.

Dla oznaczenia ciężaru gatunkowego (metoda Vibransa) używa się roztworu solnego, którego gęstość jest w odpowiedni sposób dokładnie oznaczoną. Metoda ta polega na tym, że zazwyczaj buraki są cięższe, gdy więcej zawierają cukru. Wycinek buraka o formie cylindrycznej o grubości 5 mm. (wykonany w prostej linii pionowej do osi, około 10mm. od początku ulistnienia), wrzuca się do naczynia pierwszego z roztworem mniej silnym. Gdy wycinek buraczany pływa, zawiera np. mniej więcej niżej 14% cukru, gdy utonie, nad 14% cukru. Jeżeli buraki toną w drugim naczyniu, napełnionym roztworem silniejszym, natenczas mają 16% cukru lub więcej, jeżeli toną w piwnym naczyniu, a pływają w drugim, to cukrowość ich wynosi 14 do 16% cukru.

One Response to “Burak cz. 11”
  1. Reklama says: